Czy Nowy Testament nie został zmieniony, skoro w ciągu historii był tyle razy kopiowany?

Powszechnym błędem jest przekonanie, że tekst Biblii nie dotarł do nas takim, jakim był pierwotnie. Oskarża się gorliwych mnichów o zmienianie tekstu biblijnego w ciągu historii Kościoła. Jest to problem najwyższej wagi, ponieważ zmieniony tekst szkodziłby poważnie wiarygodności orędzia Biblii.

Jak stwierdza F.F. Bruce: „Ustalona historycznie raz na zawsze treść chrześcijaństwa, wyróżniające je spośród tych religii i systemów filozoficznych, które nie są specjalnie powiązane z jakimkolwiek szczególnym czasem, stawia na pierwszym miejscu pytanie o rzetelność tych pism, które podają, że zawierają w sobie objawienie” (The New Testament Documents. Are They Reliable?, s.8).

Na szczęście brak materiałów dowodowych nie stanowi problemu. Są trzy różne rodzaje materiałów dowodowych, wykorzystywanych w ocenie tekstu Nowego Testamentu. Są to: rękopisy greckie, różne przekłady Nowego Testamentu i pisma Ojców Kościoła. Nowy Testament był pierwotnie napisany w języku greckim. Istnieje ponad 5500 manuskryptów, które zawierają cały Nowy Testament albo (przeważnie) jego części. Choć nie posiadamy oryginału, kopie pochodzą z bardzo wczesnego okresu.

Nowy Testament został napisany mniej więcej między pięćdziesiątym a dziewięćdziesiątym rokiem po narodzeniu Chrystusa. Najwcześniejszy papirus P52 pochodzi z około 120 roku a około pięćdziesiąt innych posiadanych przez nas manuskryptów powstało 150 -200 lat po powstaniu oryginału.

Dwa główne manuskrypty: Kodeks Watykański (325 r.) i Kodeks Synajski (350 r.) są kompletnymi kopiami, które powstały 250 lat po czasie spisania oryginału. Może to się wydawać długim okresem, lecz jest to bardzo krótki przedział czasu w porównaniu do większości dzieł starożytnych.

Najwcześniejsza kopia Wojny galijskiej Cezara powstała w 1000 lat po napisaniu oryginału, a pierwsza kompletna kopia Odysei Homera 2200 lat po napisaniu jej przez autora. Gdy przerwę między napisaniem Nowego Testamentu, a najwcześniejszymi jego kopiami porówna się z innymi dziełami starożytności, Nowy Testament okazuje się o wiele bliższy czasowi powstania oryginału.

Ilość 5500 manuskryptów Nowego Testamentu przekracza znacznie ilość manuskryptów jakiegokolwiek dzieła starożytności. Wiele pism starożytnych przetrwało do naszych czasów tylko w kilku rękopisach (Katullus – 3 kopie, z których najwcześniejsza powstała 1600 lat po oryginale, Herodot – 8 kopii z przerwą 1300 lat).

Pisma Nowego Testamentu mają nie tylko największy materiał dowodowy i najmniejszą przerwę między powstaniem oryginału a najwcześniejszych kopii, lecz także zostały bardzo wcześnie przetłumaczone na kilka różnych języków. Tłumaczenie dokumentu na inny język było bardzo rzadkie w starożytności, stanowi więc dodatkowy plus dla Nowego Testamentu.

Ilość kopii tych tłumaczeń przekracza 18 tysięcy a może dochodzić nawet do 25 tysięcy. Jest to następny materiał dowodowy, który pozwala nam ustalić tekst Nowego Testamentu.

Nawet gdybyśmy nie posiadali tych 5500 manuskryptów i 18 000 kopii tłumaczeń, moglibyśmy odtworzyć tekst Nowego Testamentu takim, jakim był 250 lat po napisaniu. W jaki sposób? Z pism pierwszych chrześcijan. W komentarzach, listach itp., ci starożytni pisarze cytowali tekst biblijny dostarczając nam w ten sposób następnych świadectw tekstu Nowego Testamentu.

J. Furgon skatalogował ponad 86 000 cytatów pochodzących z dzieł pierwszych Ojców Kościoła. Cytują oni różne części Nowego Testamentu. Widzimy więc, że istnieje o wiele potężniejszy materiał dowodowy dla stwierdzenia rzetelności pism Nowego Testamentu niż dla jakiegokolwiek innego pisma starożytnego świata.

F.F. Bruce dokonał następującej obserwacji: „Materiał dowodowy naszych pism Nowego Testamentu jest o wiele mocniejszy niż materiał dowodowy wielu pism autorów klasycznych, których autentyczności nikomu nie śni się nawet kwestionować”. Stwierdza on także: „Jeśli Nowy Testament byłby zbiorem pism świeckich, jego autentyczność byłaby powszechnie uznawana za nie pozostawiającą cienia wątpliwości” (The New Testament Documents. Are They Reliable?, s. 15).

Frederick Kenyon, były dyrektor i główny bibliotekarz Muzeum Brytyjskiego, był jednym z największych ekspertów w dziedzinie rękopisów starożytnych. Na krótko przed śmiercią napisał na temat Nowego Testamentu: „Przerwa między powstaniem oryginału Nowego Testamentu a najwcześniejszymi posiadanymi przez nas kopiami staje się tak mała, że może być w rzeczywistości pominięta. I tak ostatnia podstawa dla jakiejkolwiek wątpliwości, że Pismo Święte dotarło do nas zasadniczo takie, jakie zostało napisane, została usunięta. Zarówno autentyczność jak i ogólna nienaruszalność ksiąg Nowego Testamentu może być uważana za ostatecznie stwierdzoną” (The Bible and Archeology, s. 288-89).

Za „Odpowiedzi na trudne pytania” Josh McDowell & Don Steward, TKECH, 1992